In Acavu (in Addo) hadden we dus de mooiste lodge, tot zo ver, die lemen hutjes, ik heb daar ’s nachts alleen geslapen omdat Anna het gezelschap verkoos van Henry en Maika, die niet snurken en nog een bed overhadden, en omdat ze het gezellig vond. Ik had dus ook twee dekens en ik liet de boven- deur openstaan, zo kon ik de geluidjes horen en de lucht met de sterren zien, ik geloof dat ik pas om 12 uur of zo ging slapen, mijn voet deed enorm pijn van de doorn die erin gegaan was. ’s Nachts werd ik wakker en moest ik even naar de wc en een pijnstiller slikken, de maan was doorgereisd en de
sterren constellaties waren een van de mooiste die ik ooit gezien had, dus – ook al had ik pijn heb ik nog even daarnaar zitten kijken, helemaal in mijn eentje, met het geluid van de padden en de krekels en die huilende honden ver weg en uilen.
Om vijf uur werd ik wakker en ben ik maar lekker heet gaan douchen, het was licht en de vogels deden hun ding. Het was zo paradijselijk daar!
Jammer dat we door moesten, we hadden het daar best nog een dagje uitgehouden, Stijve armen van het ziplinen van die dag waren zo weg met een Yoga zonnegroet (zonder voetenwerk, dankzij die doorn) Maudi kwam om half zes naar de keuken en ik heb water gekookt en een zoutwaterbad genomen, om die doornenbende te ontsmetten. Anna had ook een kleintje...
Later op de dag heb ik de rest van die scherpe klerelijers eruit gepeuterd... Nu gaat het weer beter. (maar het is nu al zaterdag) Thee, ontbijt en hup daar reden we al naar Addo’s natuurreservaat om eerst met Maudicai een gamedrive te doen, in ons busje, Maudi heeft (net als Jaap) echte chauffeursogen, hij ziet ook alles langs de weg. Bovendien is hij al zo vaak in dat park geweest dat hij de dieren uitstekend weet te spotten, ook aan sporen op en langs de weg, hij vermeed om door (verse) olifanten mest te rijden omdat daar doorgaans veel mestkevers op zitten, en die wilde hij liever laten leven. Van zijn gamedrive maakte hij een heel leuk
spelletje, het is zo’n vrolijk nootje die man! : “OK Everyone, we are working together in this gamedrive, we all look out for animals and if you see something interesting, shout STOP!!! If you make me stop for nothing, you loose points…” We hadden een map gekregen van het wildpark en daar stond ook een lijst op met plaatjes van de dieren die je er kon verwachten, dat was grappig want na de eerste olifant riep Maudi: “Check Elefant!” We hadden pret voor tien, en we waren maar met ons zessen.
Gefotografeerd als een malle daar... Later deden we nog een gamedrive met een open
truck en een gids van het park... Headman. Olifanten, ook de jonkies heel dichtbij, Buffels, Veeeeeeeeel Kudu’s, omdat die de enigen in het park zijn die over het hek kunnen springen, omdat ze in het park veilig zijn in het jachtseizoen, springen ze van buiten het park, naar bnnen, grappig he? Struisvogels, veeeel warthogs (pumba uit de lionking!) Bushbucks, Yellow Mongoose (heel klein, heel schattig!) veel schildpadden, van heel groot tot piepklein, Fluweelaapjes die erg camerashuw zijn, maar ik had ze langs de weg al gelokt met een appel, en die werd al snel opgeknabbeld, door de stoerste man van het
stel. Mestkevers die zo groot zijn als een pingpongbal...maar wel zwart. En de vogels, Zwarte ooievaar, Blauwe Kraanvogels, Jakhalsbuizerds, een secretarisvogel, Blackheaded heron, een bokmakierie (een klein geel dingetje) Egyptische ganzen en een dooie cobra langs de weg, Check Cobra, zei Anna.
Oh en een schilpadvrouw met een schildpadman op haar rug, hij wilde duidelijk een potje seks, mar zij had geen zin en sleepte de man voort op haar rug. (en dat ging best snel voor een schilpad!)
We sliepen in Port Elisabeth - Lungile lodge. Minder paradijselijk dan de rest, maar wel met leuke mensen die er werkten
en de gasten, ach ja, backpackers... wel een apart stelletje. We hebben een rustige avond gehad daar, maskertjes genomen Anna, Henry en ik, iedereen vond het grappig.
Bungee Jump:
En tja, toen we vrijdag opstonden begon ik al: It's gonna be a jumpy day today... Jumpy weather, want we waren eruit: We zouden gaan Bungeejumpen van de hoogste BJ in de wereld: Bloukransbrug...
Onderweg in het busje er naar toe hebben we eerst Maika weggebracht naar haar vrijwilligerswerk voor 2 weken in Jeffreys Bay, daarna ging het richting Bloukransbrug...
Ik wilde graag eerst van ons groepje, misschien om er van af te zijn.
Ik mocht ook eerst, ik had Afrikaanse muziek (Mathtatini en de Mahotella queens) bij me om mee te springen, ik stond er lekker op te dansen terwijl ik werd opgetuigd.
Gewatteerde lappen om je enkels, een zeer stevige band eromheen en ertussendoor, (daar kan 800 kilo aan hangen vertellen ze dan terwijl je daar zit...ja lekker belangrijk denk je dan) en klik, klak, klok, haak, nog een haak en voor de veilig
heid nog een haak aan je harnas.Dus 5..4..3...2...1... Go, en daar ging ik....armen wijd en hup de diepte in, een rotsriviertje 261 meter onder me... vrije val, 4 seconden en dan de klap van dat touw, dat voelde ik even aan mijn rug, maar wat was ik blij dat ik het touw voelde, om mijn enkels... ja, dan bounce je nog een paar keer omhoog en terug en dat heb ik maar heel dapper over me heen laten komen. Na 5 minuten werd ik opgehesen door een van de aardige medewerkers die een goede les psychologie gehad hebben, Het was alles bij elkaar een enorme kick. Ik hou die ervaring wel eenmalig. Toen ik terug op de brug was sprong Henry, en daarna Anna... Dat was raar om haar te zien gaan - maar ik had het natuurlijk zelf net overleefd dus ik kon haar wel aanmoedigen.